Jak wspominałem już wcześniej, PZPN kocham miłością bezgraniczną. Vivat! Vivat! PZPN! Choć za posłem Palikotem i milionami Polaków frazę tą śpiewa się od wielu, wielu już lat w nieco zmienionej wersji, wierzę głęboko, że już w 2012 możemy usłyszeć na polskich stadionach Vivat PZPN!. Czy to jest możliwe? Tak! Nie łudzę się jednak w stopniu najmniejszym, że samooczyszczenie się PZPN-u to idylliczna mrzonka naiwnego romantyka (którym od dawna już nie jestem) Sami nie oczyszczą się nigdy. O PZPN trzeba stoczyć wielki bój z PZPN, bój trudny, krwawy i zapewne bój pełen ofiar, trzeba skoczyć im do gardeł i wyrwać im władzę siłą, inaczej nie oddadzą jej nigdy.
Szanowny Panie Premierze, Szanowany Panie Ministrze Sportu, jak już będziecie Panowie pewni, że UEFA nie odbierze nam organizacji EURO 2012 wprowadźcie do PZPN zarząd komisaryczny i zakończcie bezpowrotnie PRL-owskie rządy w tej instytucji. Kiedy UEFA wykluczała angielskie kluby na 5 lat z rozgrywek z europejskich pucharów po tragedii na Heysel, wielu wieściło rychły upadek angielskiej piłki klubowej. Od powrotu anglików na europejski stadiony minęło 18 lat, angielska piłka klubowa jest od wielu już lat najlepsza na świecie. Najwspanialsze mecze, najlepsi piłkarze, największe pieniądze, bezpieczne stadiony całe rodziny na meczach, to coś o czym marzę od dziecka o czym marzą setki tysięcy Polaków aby było udziałem polskiej piłki nożnej. Nie bójmy się Szanowni Panowie dyskwalifikacji nałożonej przez UEFA. Rozumiem, że EURO 2012 to wyższa konieczność społeczno – ekonomiczna, ale kiedy już będzie nam dana bezpowrotnie (bez możliwości odebrania), nie miejcie najmniejszych skrupułów - PZPN trzeba rozpędzić dla dobra przyszłości polskiej piłki nożnej.
Trzeba rozwiązać PZPN i rozwiązać struktury okręgowe (OZPN-y) i spróbować zorganizować rozgrywki piłkarskie od nowa. Nie będzie to oczywiście zadanie łatwe, tak jak nie było zadaniem łatwym w 1985 roku przeprowadzenie przez FA (Angielską Federację Piłkarską) rewolucji związanej z wyplenieniem chuligaństwa i bandytyzmu z angielskiej piłki nożnej. Anglikom się udało, m.in. dlatego, że zostali wykluczenie przez UEFA z europejskich pucharów. Nam tez się uda kiedy zostaniemy wykluczeni przez UEFA. Polacy bardzo lubią być pod ścianą, UEFA pod tą ścianą nas postawi. Vivat UEFA! Vivat PZPN!        

P.S. Nowy zarząd PZPN pracuje ciężko, spotkał się już sześć razy. Sześć spotkań w Warszawie, głównie członków spoza Warszawy. Panowie brawo za heroiczny wysiłek!   

Od 1926 roku (Otto Nerz) do dnia dzisiejszego (Joachim Löw) piłkarską reprezentację naszych sąsiadów prowadziło ledwie 10 trenerów, naszą kadrę 57 (choć nie sposób policzyć ich precyzyjnie ze względu na fakt, że  w latach 1921 – 1966 za kadrę odpowiedzialność brały tzw. kapitanaty związkowe, ciała kilkoosobowe). Reprezentacja Niemiec w piłce nożnej trzykrotnie zdobywała Puchar Świata (1954, 1974 i 1990) i tyle razy mistrzostwo Europy (1972, 1980 i 1996). Reprezentacja Polski nie zdobyła żadnego poważnego trofeum (oczywiście tak jak zapewne i Państwo, też pocieszam się olimpijskim złotem z Monachium).

Dużym i dość szalonym uproszczeniem będzie twierdzić, że tylko od rzadszej częstotliwości zmiany trenerów prowadzących kadrę narodową zależą jej sukcesy (tylko od 1980 r. reprezentacja Brazylii miała ich 15, choć ja jak i Niemiecka Federacja Piłkarska, przedkładamy jakość nad ilość) coś jednak i w tak postawionej tezie być na rzeczy musi.

Czas Leo Beenhakkera w PZPN zaczyna powoli mijać bezpowrotnie. Na nic zdadzą się życzliwi i fałszywi zaklinacze rzeczywistości  - Lato, Piechniczek, Engel etc., którzy kurtuazyjnie twierdzą, że myślą o dalszej współpracy z Panem Leo. Statystyka w PZPN jest nieubłagana, tylko Pan Kazimierz i Antoni Piechniczek trenowali kadrę dłużej niż 4 lata.

W Polsce mamy taki zwyczaj, że boimy się konsekwentnie ufać wybranemu raz profesjonaliście. Mamy tez inny zwyczaj, może jeszcze gorszy, że nie lubimy wybierać profesjonalistów. Beenhakker,  jest bez wątpienia profesjonalistą ale stracił właśnie zaufanie PZPN (tak naprawdę nigdy go nie miał), przyszedł po prostu w PZPN czas aby go zabić. Zabić tak jak każdego reformatora potrafi zabić PZPN a wcześniej jak potrafił zabijać reformatorów PRL. Bo PZPN proszę Państwa to kontynuacja „najlepszych” zwyczajów PRL-owskich. Beenhakker był potrzebny PZPN-owi po przegranych MŚ w Niemczech aby ten mógł dalej trwać w swojej skostniałej postkomunistycznej strukturze. Był potrzebny i Listkiewiczowi aby i ten dalej mógł trwać na stanowisku prezesa związku. PZPN trwa. Listkiewicz ma miękkie lądowanie. Teraz zabiją Beenhakkra i wybiorą kolejnego reformatora, teraz zapewne kogoś z pośród siebie, bo sobie ufają, choć krótko, najbardziej a i reformować potrafią jak nikt inny, zatem następny poproszę. Tnij PZPN wstydu oszczędź.